Odejdźmy teraz na trochę od Pienin i pomówmy o Bieszczadach. Jakie jest ich najbardziej znane i największe jezioro? Oczywiście, że Solińskie! Ponadto jest to największy w Polsce sztuczny zbiornik wodny retencyjno-energetyczny. Jezioro powstało, by chronić Dolinę Sanu przez grożącymi jej powodziami. Pomysł powstania w tym miejscu zalewu zrodził się już w okresie międzywojennym. Ostatecznie zbiornik powstał w 1968 roku poprzez spiętrzenie wód Sanu i Solinki przez zaporę. Zapora na Jeziorze Solińskim ma 81,8 m wysokości i jest najwyższą zaporą w Polsce. Waga zapory przekracza 2 mln ton. Poniżej zapory znajduje się elektrownia wodna. Jezioro Solińskie ma powierzchnię 22 km2, długość ponad 26 km i rekordową pojemność 472 mln m3. Linia brzegowa liczy ok. 156 km, a jego głębokość sięga miejscami 60 m.

Jezioro Solińskie posiada trzy wyspy: Duża Skalista i Mała zwana Zajęcza, oraz Wyspa Zjawa wynurzająca się jedynie przy wyjątkowo niskim stanie wody. Wzdłuż linii brzegowej jeziora powstały liczne ośrodki wczasowe stałe i sezonowe obsługujące turystów. Rozwinęła się też infrastruktura agroturystyczna. Jezioro Solińskie stało się naprawdę dużą atrakcją turystyczną w Bieszczadach.

Dla ochrony niektórych gatunków przed działalnością człowieka utworzona na terenie Pienin kilka rezerwatów przyrody, które mają za zadanie chronić naturę i stanowią jednocześnie atrakcje dla turystów. Odwiedzając pienińskie rezerwaty przyrody podziwiać można wspaniałe wąwozy, uroczo szumiące potoki jak i skałki wapienne o osobliwych kształtach. Wszystko to stanowi niesamowitą atrakcję dla przyjeżdżających. Oto kilka z nich:
* Rezerwat Wysokie Skałki – jeden z popularniejszych rezerwatów, utworzony w 1961 roku. Obejmuje powierzchnię prawie 14 ha i leży na obszarze Pienin Małych na granicy ze Słowacją na szczycie Wysokiej. Na jego terenie oprócz ciekawej roślinności występują rzadkie gatunki ptaków.
* Rezerwat Biała Woda – obejmuje powierzchnię prawie 28 ha i leży w Dolinie Potoku Biała Woda, oraz dopływu Brysztańskiego Potoku. Płynący tędy potok tworzy malownicze odcinki przełomowe z urokliwymi wodospadami.
* Rezerwat przyrody Homole – jego powierzchnia to prawie 60 ha. Uważany jest za najpiękniejszy rezerwat w całych Pieninach. Jego głównym obiektem jest wąwóz Homole mierzący ponad 800 metrów długości. Na terenie rezerwatu biegnie zielony szlak turystyczny z Jaworek pod Wysoką.

Schronisko Trzy Korony znajduje się w Pieninach, w miejscowości Sromowce Niżne na wysokości 470 m n.p.m. Wybudowane zostało na przełomie 1929-1930 roku, z inicjatywy Komisji Turystycznej województwa śląskiego.

W czasie trwania II wojny światowej, hitlerowcy wykorzystywali schronisko jako strażnicę graniczną. I bezpośrednio po zakończeniu wojny też pełnił tę funkcję. W kolejnych latach budynek schroniska służył jako dom wypoczynkowy dla żołnierzy WOP, a także dom wczasowy oddziału PTTK. W roku 1973 stał się własnością PTTK.

Schronisko Trzy Korony przyjmuje turystów przez okrągły rok, a okres wakacji i świąt to czas największego ruchu. Naprawdę ciężko jest wtedy o wolne miejsce noclegowe. Schronisko słynie również z doskonałej kuchni. Dlatego turyści, którzy nie zdążyli stosunkowo wcześniej zarezerwować miejsca noclegowego zatrzymują się tu na odpoczynek i posiłek. W jadalni można zjeść śniadanie, obiad i kolację. Schronisko Trzy Korony może poszczycić się własnym ujęciem wody źródlanej, która płynie wprost z serca Pienińskiego Parku Narodowego. Ponadto znajduje się tam bufet, w którym można kupić słodycze, pocztówki, mapy i pamiątki.

Najwyższy szczyt Pienin? Oczywiście, że Trzy Korony! Są one jednym z najatrakcyjniejszych turystycznie miejsc w Pieninach, a widok z najwyższej turnni – Okrąglicy opadającej 500 metrową przepaścią w dolinę Dunajca uchodzi za najpiękniejszą panoramę Pienin z przełomem Dunajca. Taras widokowy na Okrąglicy mieści jedynie 15 osób więc w sezonie trzeba nieraz czekać w długiej kolejce, by móc zobaczyć przepiękną panoramę gór.

Na południowy wschód od Okrąglicy piętrzy się Płaska Skała i Pańska Skała, a na południowym zachodzie widnieją Nad Ogródki i Ganek. Szczyt Trzech Koron to cel wielu wycieczek turystycznych i górę prowadzi znakowany szlak. Wycieczka rozpoczyna się w uroczym górskim miasteczku Krościenku i widzie znakowanymi szlakami turystycznymi. Na szczyt prowadzą szlaki żółty i niebieski, które często się krzyżują. Trzy Korony można zdobyć wybierając drogę wiodącą przez Górę Zamkową lub szlak biegnący przez przełęcz Chwała Bogu. Szlaki wiodące na szczyt każdego roku przemierzają rzesze turystów, dla których krajobraz pięknych gór z płynących w dole Dunajcem na długo pozostaje w pamięci.

Pieniński Park Narodowy jest jednym z 23 parków narodowych w Polsce. Posiada najwyższy wskaźnik nasilenia ruchu turystycznego w przeliczeniu na 1 ha powierzchni. Utworzony został w 1932 roku. Pieniński Park Narodowy zajmuje najcenniejsze pod względem krajobrazowym i przyrodniczym obszary Pienin Właściwych: Masyw Trzech Koron, Pieniny Czorsztyńskie, Pieninki. Dla turystów udostępnione jest 35 km szlaków. Zalicza się do nich również stanowiący atrakcję na skalę europejską spływ tratwami przełomem Dunajca. Dla zwiedzających przygotowano galerie widokowe na Trzech Koronach i Sokolicy. 53% powierzchni parku to własność Skarbu Państwa, reszta to tereny prywatne na których prowadzona jest działalność gospodarcza.

Urozmaicony teren i różnorodność warunków środowiskowych sprawia, że również świat zwierząt jest tam ciekawy. W Pieninach naliczono przeszło 7 tysięcy gat. zwierząt, w tym kręgowców ok. 300. Z większych ssaków występują: borsuk, dzik, jeleń, ryś, żbik, kuna leśna, sarna. Dzięki występowaniu jaskiń, w których mogą zimować, bogata jest fauna nietoperzy – aż 15 gatunków. Najliczniejszy wśród nich jest rzadki już w Europie podkasaniec mały.

Turyści interesujący się historią i zabytkami architektonicznymi, będąc w Pieninach, koniecznie muszą zwiedzić zamek w Niedzicy i ruiny zamku Czorsztyn. Zamek w Niedzicy to średniowieczna warownia. Turyści odwiedzają szczególnie lochy zamku, które zachowały się w bardzo dobrym stanie. Turyści tłumnie odwiedzają też ruiny zamku Czorsztyn. Z tarasów zamku rozciąga się wspaniały widok na Pieniny Spiskie, Tatry i zamek w Niedzicy. W zamku obejrzeć można wystawę prezentują historię budowli i jego otoczenia. Wśród innych zabytków architektonicznych znajdujących się na terenie Pienin watro wymienić chociażby Cerkiew w Jaworkach, Zamek św. Kingi na Górze Zamkowej, Kościół w Grywałdzie, Kościół w Sromowcach Niżnych i Czerwony klasztor.

Pieniny to niezwykle atrakcyjny turystycznie region Polski. Na stosunkowo niewielkiej powierzchni zobaczyć można największe osobliwości krajobrazu, oraz zabytki architektoniczne. Wytyczone szlaki turystyczne prowadzą turystów przez najciekawsze zakątki Pienin, a ruiny zamków i stare kościoły to atrakcje dla miłośników historii. Całość dopełnia spływ przełomem Dunajca i rejsy spacerowe po jeziorze czorsztyńskim.

Pieniny to jeden z najbardziej obleganych turystycznych regionów Polski. Piękne krajobrazy i liczne atrakcje turystyczne przyciągają tutaj każdego roku tłumy zwiedzających. Piesze szlaki turystyczne wiodą turystów w najpiękniejsze zakątki tej malowniczej krainy, zjazdowe trasy narciarskie i wyciągi przyciągają amatorów sportów zimowych, a zabytki architektoniczne wabią wielbicieli historii. Ogromne i niezapomniane emocje wyzwala spływ Przełomem Dunajca na tratwach. Nie byłeś? Wybierz się koniecznie! Prawie 20 kilometrowy spływ górskimi tratwami to gwarancja wspaniałych wrażeń. Na spływ można wybrać się od początku maja do końca października. Przeszło dwugodzinna trasa spływu obfituje w przepiękne krajobrazy i widzie przez najpiękniejsze zakątki Pienin.

Będąc w Pieninach watro odwiedzić również malownicze miasteczko Krościenko nad Dunajcem. Krościenko leży w malowniczej kotlinie górskiej i stanowi doskonała bazę turystyczną. Przybywający tu turyści mają możliwość uprawiania górskiej turystyki pieszej konnej , rowerowej jak również narciarstwa, wędkarstwa i kajakarstwa. Z kolei ci, którzy chcą bliżej poznać historię Pienin powinny wybrać się do mieszczącego się w Szczawnicy Muzeum Pienińskiego.

Wysokogórskie Obserwatorium Meteorologiczne Kasprowy Wierch mieści się w najwyżej położonym budynku w Polsce, znajdującym się na wysokości 1987 m n.p.m., a mianowicie na szczycie Kasprowego Wierchu. Wniosek o budowę wysokogórskiego obserwatorium meteorologicznego wysunął w lipcu 1934 r. J. Lugeon, ówczesny dyrektor Państwowego Instytutu Meteorologicznego. W związku z planowaną budową kolei linowej na Kasprowy Wierch zaproponowano, aby budynek zbudowano właśnie na tym szczycie. Już od grudnia 1935 r. były prowadzone niektóre obserwacje meteorologiczne. Właściwe prace budowlane rozpoczęto jesienią 1936 r. i zakończono po roku. 22 grudnia 1937 r. nastąpił odbiór budynku. Stacja zaczęła działać w pełnym zakresie z początkiem 1938 r. Pierwszym kierownikiem stacji został Edward Stenz.

Obecnie obserwatorium wykonuje pomiary synoptyczne oraz klimatologiczne, a także obserwacje zlodzenia, opadów, natężenia promieniowania słonecznego, zjawisk optycznych, radioaktywności, oraz grawimetryczne i astrofizyczne. Przekazuje też informacje dotyczące osłony przeciwpowodziowej, jak również komunikaty dla Polskich Kolei Linowych i Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego.

Śnieżka to najwyższy szczyt w Karkonoszach i cel wielu turystów. Położona jest na wysokości 1602 m. n. p. m. W 1681 roku wybudowano na jej szczycie kapliczkę pod wezwaniem św. Wawrzyńca. Obecnie na szczycie Śnieżki funkcjonuje też Wysokogórskie Obserwatorium Meteorologiczne, którego budynek ma kształt spodków. Na Śnieżce panuje specyficzny klimat zbliżony do tego jaki panuje za kołem podbiegunowym. Śnieg pokrywa szczyt do października do maja, a występująca tu roślinność ma charakter alpejski. Huraganowe wiatry i częste zamglenia to charakterystyczne cechy tutejszego klimatu. Szczyt Śnieżki to miejsce gdzie można obserwować takie rzadkie w przyrodzie zjawiska jak widmo Brockenu czy ognie św. Elma. Na Śnieżce można też podziwiać wspaniałą panoramę gór, przedobrej pogodzie widoczność sięga ponad 100 kilometrów. Przez Śnieżkę przebiega droga przyjaźni Polska-Czeskiej.

Na szczyt prowadzą znakowane szlaki turystyczne, które swój początek mają w Karpaczu. Karpacz to leżąca u podnóża Śnieżki miejscowość wypoczynkowa. Największą atrakcją turystyczną Karpacza jest świątynia Wang.

Już w poprzednim artykule wspomniałam, że w Karkonoszach dużą atrakcją krajobrazową są wodospady. Do najbardziej znanych należą, po stronie polskiej: Wodospad Kamieńczyka, Wodospad Szklarki, Wodospad Podgórnej, Wodospad Wrzosówki, Wodospady Łomniczki, Wodospad Piszczaka, a po stronie czeskiej: Mumlavský vodopád, Wodospad Łaby, Wodospad Panczawy. Wodospad Kamieńczyka to największy wodospad po północnej stronie pasma Karkonoszy. Znajduje się 846 m n.p.m., a jego wysokość wynosi 27 metrów.

Górny odcinek Wodospadu Szklarki jest jednym z najczęściej odwiedzanych zakątków w Karkonoszach. Rzeka Szklarka tuż przez ujściem do Kamiennej rozcina próg tektoniczny malowniczym, skalistym wąwozem, który zamyka rygiel skalny. Wodospad Podgórnej, mimo, że nie znajduję się w pobliżu żadnej większej turystycznej miejscowości, to niewątpliwie jest bardzo uroczy. Spadek wody jest tu trzystopniowy z wysokości około 10 metrów. Wodospad Wrzosówki znajduje się na wysokości 547 m n.p.m. Zlokalizowany jest w Uroczysku niedaleko Skalnych Baszt. Wodospady Łomniczki znajdują się przy szlaku czerwonym z Karpacza na Śnieżkę. Rzeka. Natomiast wodospad Piszczaka położony jest na Uroczysku niedaleko Kawar.